روابط با کافر در نظام اسلامی

کافر از نظر اسلام دو دسته اند: ۱. کسانی که کفر دارند ولی ظلمی نسبت به مسلمانان نمی ورزند و دشمنی نداشته و توطئه براندازی ندارند؛ ۲. کافرانی که اهل حرب هستند و برنامه برای جنگ و براندازی نظام اسلامی دارند.

بر اساس آیه ۸ سوره ممحتنه ، کافرانی که دشمنی با نظام اسلامی ندارند، قابل احترام و تعامل مسالمت آمیز هستند و در روابط بین المللی می توان با آن ها تعامل و همکاری داشت و هر گونه ظلم و بی عدالتی در حق آنان روا نیست، بلکه باید با قسط و عدالت با آنان تعامل داشت. خداوند می فرماید: لَا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ لَمْ یُقَاتِلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَلَمْ یُخْرِجُوکُم مِن دِیَارِکُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَیْهِمْ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ؛ [امّا] خدا شما را از کسانى که در [کار] دین با شما نجنگیده و شما را از دیارتان بیرون نکرده‏اند، باز نمى‏دارد که با آنان نیکى کنید و با ایشان عدالت ورزید، زیرا خدا دادگران را دوست مى‏دارد.

پس کافری که غیر از ظلم اعتقادی یعنی کفر و شرک، ظلم عملی ندارد، می بایست او را مشمول احسان و عدالت قرار داد؛ اما کسی که غیر از کفر و شرک اعتقادی از نظر عملی نیز ظالم است و حقوق دیگران را پایمال می کند می بایست هم برای اصل عدالت جهانی و رهایی مظلومان و مستضعفان جهان از دست آنان جنگید (نساء، آیه ۷۹) و هم به سبب دشمنی با اهل اسلام و ایمان با آنان مبارزه کرد.

پس کفّاری که کاری با مسلمانان و نظام اسلامی ندارند و در براندازی تلاش و کوشش ندارند یا سرزمین های اسلامی را اشغال نمی کنند و مردم را از سرزمین و دیارشان آواره و تبعید نمی کند و ستمی روا نمی دارند، نمی توان با آنان بدی کرد بلکه باید براساس اصل قسط و عدالت با آنان برخورد کرد.

بلکه از آیه هشت سورهٴ مبارکهٴ «ممتحنه» به دست می آید که خدا نهی نکرده است که مسلمانان و دولت اسلامی نسبت به اینها مهربان نباشد، و خوش‌رفتاری نداشته باشند، بلکه امر می‌کند که نسبت به اینها عدل را رعایت کنید ؛ زیرا خداوند می فرماید: إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ؛ خداوند عدالت ورزان و اهل قسط را دوست می دارد.

در حقیقت در این آیه زندگی مسالمت‌آمیزی با کافران مورد تایید قرار گرفته و نظام اسلامی و مسلمانان می بایست در روابط بین‌المللی‌اش با کفار خارجی آن را مراعات کرده و به عنوان یک اصل اصیل و ثابت و حاکم مورد پذیرش و عمل قرار دهند.

اما کسانی که افزون بر ظلم اعتقادی در شرک و کفر، ظلم علمی داشته و نسبت به مستضعفان غیر مسلمان و مظلومان دیگر ظلم و ستم روا می دارند، دیگر با آنان نمی توان دوستی کرد بلکه به اعتبار آیه ۹ همین سوره ممتحنه باید با آنان مقابله و مبارزه کرد.

خداوند می فرماید: إِنَّمَا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ قَاتَلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَأَخْرَجُوکُم مِّن دِیَارِکُمْ وَظَاهَرُوا عَلَى إِخْرَاجِکُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن یَتَوَلَّهُمْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ؛ فقط خدا شما را از دوستى با کسانى باز مى‏دارد که در [کار] دین با شما جنگ کرده و شما را از خانه‏هایتان بیرون رانده و در بیرون‏راندنتان با یکدیگر همپشتى کرده‏اند. و هر کس آنان را به دوستى گیرد، آنان همان ستمگرانند.

در این آیه کافران حربی به خوبی معرفی شده اند و از مسلمانان و نظام اسلامی خواسته شده تا روابط خود را با آنان قطع کرده وگرنه خود نیز از مصادیق ظالمان قرار می گیرند. بر این اساس دوستی و تعامل با رژیم صهیونیستی غاصب و آمریکای کافری که جنگ های بسیاری علیه مسلمانان در عراق ، افغانستان ، لیبی ، سوریه ، مصر، مالی و سومالی و مانند آن راه انداخته ، گناه، جرم و جنایت است. پس هر گونه تعامل و همکاری با این گروه از کافران در حکم همراهی با آنان بوده و خداوند هر دو گروه عامل به منکر و همراه و ساکتین آن را مجازات خواهد کرد.