شیطان در طواف کعبه دل

samamosدل آدمی، حرم خداوند است. امام صادق(ع) می‌فرماید: القلب حرم الله فلا تسکن حرم الله غیرالله؛ دل حرم خداست، پس در حرم خدا، غیرخدا را ساکن مکن .(بحار الانوار، ج 70، ص 25).
هر انسانی تنها یک قلب دارد، لذا نمی‌تواند در این حرم کسی جز خدا را راه دهد و محبت غیراو را در آن جا نماید، بلکه باید حریم حرم دل را هماره حفظ کرده تا خداوند در آن سکونت یابد. خداوند خود می‌فرماید: مَّا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِّن قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ؛ خداوند براى هیچ کسی در درونش دو دل ننهاده است.(احزاب، آیه 4)

فروشگاه آنلاین سونی


کسی که براساس فطرت عمل کرده باشد، با افکار و اعمال صالح خویش، کاری می‌کند که این قلب عرش الهی شود و خداوند فرمانروای دل باشد، تا هیچ کسی بر دل و قلب او وارد نشده و بر آنجا حکومت نکند. از این رو، از همه چیز به سوی خداوند فرار می‌کند و اجازه ورود کسی به حریم حرمت خدا را نمی‌دهد. پس دل مومن عرش الله است؛ چنانکه از پیامبر(ص) آمده که فرموده است: « قَلْبُ الْمُؤْمِنِ عَرْشُ اللَّهِ».
از آیات قرآن به دست می‌آید که شیطان فریب کار و وسوسه‌گر، همواره دور قلب مومن در طواف است تا راهی برای نفوذ به این کعبه و عرش الهی بیابد. انسان مومن همیشه هوشیار و بیدار است و اجازه نمی‌دهد تا شیاطین با لباس احرام (توجیهاتی به ظاهر مورد پسند)  به حریم حرم دل راه پیدا کنند و از غفلت او سوء استفاده کرده و در آنجا رخنه کنند. از این رو، با ذکر الهی و یاد خداوند تیرهایی را به سوی شیطان می‌فرستد تا به حریم حرم دل نزدیک نشود و هر گاه به حریم نزدیک شد و با آن تماسی گرفت همانند سیم‌های خاردار هشدار‌دهنده، سنسورهایش عمل می‌کند و با زمزمه یاد خداوند دشمن را از تماسی که گرفته پشیمان می‌کند و دور می‌سازد. خداوند درباره هوشیاری مومن می‌فرماید: إِنَّ الَّذِینَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّیْطَانِ تَذَکَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ؛ کسانى که از خدا پروا دارند، چون وسوسه‏اى از جانب شیطان به آنها رسد و طواف‌گری از شیطان تماسی داشته باشد، بی‌درنگ خدا را به یاد آورند و آنگاه ناگهان بینا و بصیر شوند.(اعراف، 201).
انسان‌های متقی و مومن همواره بیدار هستند و با ذکر الله در اطمینان و امنیت قرار می‌گیرند (رعد، آیه 28)؛ اما انسان‌های غیرمتقی در دام شیطان می‌افتند و شیطان می‌آید و در خانه دل آنان جا می‌گیرد و تخم می‌گذارد و بچه به دنیا می‌آورد و آن را پرورش می‌دهد (چنانکه امام علی(ع) در خطبه 7 نهج البلاغه فرمود)  سپس این فرد تا جایی شیطانی می‌شود که دیگر دل و قلب او می‌شود قلب و دل شیطان و همچنین اختیار‌دار و همه کاره او، شیطان می‌شود.
این گونه است که شیطان با زبان اینها حرف می‌زند و با چشم اینها نگاه می‌کند و اینها گمان می‌کنند خودشان حرف می‌زنند و فکر می‌کنند و نظر می‌نمایند؛ در حالی که شیطان است که این کارها را با ابزارهای شناختی و ادراکی آنان انجام می‌دهد.
امیرمومنان امام علی(ع) می‌فرماید: فَنَظَرَ بِأَعْیُنِهِمْ وَ نَطَقَ بِأَلْسِنَتِهِمْ؛ پس با چشمان آنان می‌نگرد و با زبان اینان سخن می‌گوید(همان)

Share

مطالب مشابه

دیدگاهتان را ثبت کنید