ماکیاولیسم اسلامی، پیروی از ملت کفر

samamosاصولی اخلاق در اسلام از جایگاه بسیاری بلندی برخوردار می باشد؛ زیرا پیامبر گرامی(ص) ماموریت خود را اتمام محاسن و مکارم اخلاقی دانسته است. بنابراین، هر گونه آموزه و کنش و منشی که اصول اخلاق را در معرض خطر قرار دهد، به عنوان باطل شناسایی و طرد می شود. رعایت موازین و اصول اخلاقی در همه زندگی فردی و اجتماعی از جمله تاکیدهای اسلام است؛ چرا که انسان تنها با رعایت این اصول است که قابلیت خدایی و خلافت الهی را می یابد و از طریق تزکیه نفس و خودسازی و تقواست که به مقامات بلند انسانی می رسد.

از نظر اسلام، دین خود ابزار و وسیله ای برای رسیدن به این حقیقت است و تخلق به اخلاق الهی که به نام صفات و اسمای حسنای الهی و محاسن و مکارم اخلاقی با آن آشنا هستیم، در انسان تحقق یابد. وقتی خداوند خود را پاک از صفات زشت و پستی چون ظلم و دروغ و مانند آن می کند، هرگز آن ها را برای بشری نمی پسندد، چه رسد که خلیفه خود از جمله پیامبران و اولیای الهی را مجاز به آن کند.

بنابراین، اگر فلسفه تمام فقه، حکومت اسلامی است، نمی تواند حکومت اسلامی یعنی امت و امام، بر خلاف هدف دین، رفتار خود را سامان دهد و برای حفظ نظام و حکومت اسلامی، مخالف اصول اخلاقی عمل نماید و نوعی ماکیاولیسم اسلامی را در پیش گیرد.

نویسنده در این مطلب با مراجعه به آموزه های وحیانی اسلام بر آن شد تا نگره اسلام را به ماکیاولیسم و هدف وسیله را توجه می کند، بیان کند و جایگاه ارزشی اصول اخلاقی را در نظام اسلامی روشن نماید. با هم این مطلب را از نظر می گذرانیم.

اخلاق و تخلق به اخلاق الهی، هدف نظام اسلامی

انسان اسلامی، انسان اخلاقی است؛ بنابراین به هر مقدار و درجه شخص مسلمان به اصول اخلاقی پای بند باشد و منش و کنش و واکنش هایش در این چارچوب قرار گیرد، به همان میزان از جایگاه انسانی بلندتری برخوردار خواهد بود؛ از این روست که خداوند،‌ آزمون ها و امتحان های بسیاری را بر بروز و ظهور صفات و خلق و خوی باطنی آدمی به عنوان سنت الهی حاکم بر جامعه و تاریخ قرار داده است، تا هر کسی با پیروی از موازین و اصول اخلاقی نشان دهد چه اندازه خدایی شده و شایسته خلافت الهی و مظهریت در الوهیت و ربوبیت است.(عنکبوت، آیه ۲)

خداوند در آیه ۱۴ سوره حجرات به مدعیان ایمان می گوید تا زمانی که از آزمون های سخت و متعدد سر بلند بیرون نیامدید، مدعی ایمان نشوید، بلکه درجه شما همان اسلام آغازین است؛ چرا که با امتحان ها و پیروزی در فتنه ها و ابتلائات و آزمون هاست که می توانید بفهمید که آیا ایمان در دل های شما نفوذ کرده است یا نه؟

خداوند انسان را برای خلافت و جانشینی خود برگزیده است و از این رو، همه اسماء و صفات حسنای خود را در انسان به ودیعت گذاشته است تا با عبودیت آن را فعلیت بخشد و متخلق به اخلاق الهی و متاله و ربان