عجله در کار خیر

عجله در لغت به معنای انجام‌ قبل زمان آن است. از همین از عجله به عنوان عمل شیطانی نهی شده است.
اما در روایات از عجله در برخی از کارها سخن به میان آمده و ترغیب شده است، به طوری که می توان گفت عجله گاهی خوب و پسندیده و گاهی دیگر ناپسند و بد است.
در روایات از عجله در کار خیر از جمله صدقه دادن، نماز خواندن، توبه کردن قبل از مرگ و مانند اینها سخن گفته است.
به نظر می‌رسد که باید میان سه کلمه سرعت و سبقت و عجله فرق گذاشت.
سرعت شتاب کردن در وقت عمل، سبقت مسابقه با دیگری برای عمل خیر در وقت عمل و پیش دستی، و عجله عمل قبل از وقت آن است.
بنابراین مراد از عجله در کار خیر، آمادگی برای انجام عمل در زمان و وقت است؛ زیرا اگر آمادگی نداشته باشیم، وقتی زمان عمل رسید به سبب عدم آمادگی نمی توانیم اهل سرعت و سبقت باشیم. مثلاً برای نماز باید وضو داشته باشیم تا در اول وقت اذان نماز بخوانیم.
پس برای هر کار خیری که نیازمند مقدمات است، می بایست مقدمات آماده شود که از آن در روایات به عجله در کار خیر تعبیر شده است.