دشمنان اهل بیت(ع) و خسران ابدی آنان

ahlebaytدر آموزه های قرآنی، اهل بیت(ع) از جایگاه ویژه ای برخوردارند. شاید کمتر پیامبری را بتوان یافت که افزون بر خود، اهل بیت وی نیز مورد توجه قرار گرفته باشد و از جایگاه خاص در مقام پیامبری برخوردار باشند.
خداوند در برخی از آیات از درخواست حضرت ابراهیم(ع) برای بذل توجه و عنایت خاص به اهل بیت خود خبر می دهد؛ اما همان گونه که حضرت موسی(ع) خواهان انشراح و سعه صدر شد تا به وی عطا شود، در حالی که حضرت محمد(ص) این انشراح را بی طلب دریافت کرد، همچنین، عنایت الهی به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) بی درخواست پیامبر(ص) و با عنایت و بذل توجه ویژه خداوندی به این خاندان همراه شد.

حضرت ابراهیم(ع) مقام امامت را پس از درخواست ها و آزمون ها دریافت کرد و بقای این مقام در اهل بیت وی، به اما و اگرهای چند همراه شد، ولی مقام امامت در اهل بیت عصمت و طهارت پیامبر(ص) مقام عنایتی است؛ زیرا در دیگران این امر عرضی بود، ولی در این خاندان، امامت و ولایت، ذاتی و عنایتی است.

با شناخت جایگاه برتر اهل بیت(ع) در پیشگاه الهی می توان دریافت که هرگاه سخن از دوستی و دشمنی با حضرت محمد(ص) یا خاندان وی پیش می آید، همان دوستی و دشمنی با خداوند خواهد بود؛ از این رو در روایات بسیاری از