خوف صاحبان نعمت الهی

از نظر آموزه‌های قرآنی، خدا به همه نعمت می دهد و به برخی ها که در صراط مستقیم هستند نعمت ویژه ای می دهد که شامل نبوت و ولایت الهی است. (حمد، آیات ۶ و ۷)


هر کسی باید با استفاده درست از نعمت، شکر آن را به جا آورد. (نمل، آیه ۱۹‌؛ احقاف، آیه ۱۵)
این گونه است که بر ظرفیت وجودی انسان و نعمت افزوده می‌شود. (ابراهیم، آیه ۷)
اما اگر از نعمت های خدا به درستی استفاده نکند و به یک معنا کفر فکری را با کفران عملی در آمیزد، نتیجه آن خواهد بود که هم نعمت از کف برود و هم در ضیق صدر قرار گیرد.(رعد، آیه ۱۱؛ انفال، آیه ۵۳)
خدا اگر نعمتی چون قدرت و ثروت داد باید از خدا بترسد که از برای دفاع از مظلوم استفاده کند نه ظالم، چنان که حضرت موسی علیه السلام می فرماید: قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَیَّ فَلَنْ أَکُونَ ظَهِیرًا لِّلْمُجْرِمِینَ؛ ﮔﻔﺖ : ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺍ ! ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻄﺎ ﻛﺮﺩﻱ ، ﻫﺮﮔﺰ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻥ ﻣﺠﺮﻣﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ .(قصص، آیه ۱۷)
هر گونه سوءاستفاده از نعمت ممنوع است و انسان باید از خدا بترسد به ویژه کسانی که از نعمت دانایی و توانایی های خاص برخوردار هستند. این ترس در دل اولیای الهی از خدا نسبت به مردم عادی بیشتر از این رو است که آنان از عاقبت سوءاستفاده و کفر و کفران نعمت آگاه نیستند. (مائده، آیه ۲۳)