حفظ سلامت روانى در پرتو معاشرت

samamosمسأله نفوذ و تأثیر محیط اجتماعى، یک از مباحث اساسى ترتبیت و مورد توجّه خاص علماى اخلاق است; انسان، دوران زندگى را عموماً با دیگران مى گذراند و در اجتماع تار و پود حیات روانى اش را به هم مى تند، بدین ترتیب، سهم کانون اجتماع از لحاظ پى ریزى شخصیت و منش اخلاقىِ افراد بشر با یکدیگر، یکى از ضروریات سازمان وجودى اوست; انسان نمى تواند رشته ى ارتباط خود را با هم نوعان قطع نماید و به گوشه ى انزوا پناه ببرد; زیرا تاریکى وحشت زاى تنهایى، چهره ى حیات را عبوس و غم انگیز مى سازد و روح را در تنگناى محاصره قرار مى دهد; اگر رشته مودّتمان با کسى پیوند نخورد و احساس کردیم در این جهان هیچ دلى به خاطر ما نمى تپد و دیگران، روان ما را در پناه خود جاى نمى دهند، دستخوش آشفتگى و اضطراب عمیق مى شویم و آسمانِ دنیاى وجودمان تیره و تار مى گردد; از سوى دیگر، چنان که بدن از انواع گوناگون خوراکى ها تغذیه مى کند و نیرو میگیرد، روان نیز از مصاحبت با دوستان به کسب فضایل، نایل، یا به انواع سیئات آلوده خواهد شد.

<