حساب دشمن با من؛ مامور به وظیفه

از نظر آموزه های وحیانی قرآن، مومن وظیفه ای دارد که می بایست انجام دهد، بنابراین در انتظار نتیجه نباشد؛ زیرا خدا از مومن وظیفه را خواسته نه نتیجه را.

البته این بدان معنا نیست که خدا کاری بی نتیجه می خواهد؛ زیرا این سخن –معاذالله- به معنای انجام کاری عبث ، بیهوده، لغو و لعب از سوی خدا خواهد بود؛ در حالی که خدا هر کاری را انجام می دهد حکیمانه و به دور از عبث است.(مومنون، آیه ۱۱۵) بر همین اساس، خدا هرگز از مومن نمی خواهد تا کار عبثی را انجام دهد؛ بلکه می بایست همانند خدا کارهایشان حکیمانه و مبتنی بر اهداف درست و مفید باشد.

اما این که خدا می فرماید: شما به وظیفه خودتان عمل کنید و کاری به نتیجه نداشته باشید، به این معنا است که تحقق نتیجه را به من واگذار کنید. من به عنوان خدای علیم و قدیر خود کار شما را به نتیجه می رسانم.

به عنوان نمونه خدا می فرماید: فَذَرْنِی وَمَنْ یُکَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِیثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُونَ وَأُمْلِی لَهُمْ إِنَّ کَیْدِی مَتِینٌ ؛ پس به من واگذار کنید کسی که این گفتار را تکذیب مى ‏کند! به تدریج گریبان آنان را به گونه‏ اى خواهیم گرفت که در نیابند، و مهلتشان مى‏ دهم؛ زیرا نیرنگ و تدبیر من سخت با متانت و استوار است.(قلم، آیات ۴۴ و ۴۵)

بر اساس این آیه و آیات دیگر، خدا به مومنان می فرماید شما به وظیفه خودتان از تبلیغ و مانند آن عمل کنید و کاری به نتیجه نداشته باشید. پس شما در میدان نبرد، تیرتان را به سوی دشمن بیافکنید، این که چه می شود را به من واگذار کنید: فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ؛ ذَلِکُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ کَیْدِ الْکَافِرِینَ ؛ و شما آنان را نکشتید، بلکه خدا آنان را کشت؛ و چون تیر افکندى تو نیفکندى بلکه خدا افکند ! آرى خدا چنین کرد تا کافران را مغلوب کند، و بدین وسیله مؤمنان را به آزمایشى نیکو بیازماید. قطعا خدا شنواى داناست. سنت الهی این است و بدانید که خدا نیرنگ کافران را سست مى‏ گرداند.(انفال، آیات ۱۷ و ۱۸)

بنابراین، تا از گذشته تاکنون این خدا است که اسلام و امت اسلام را حفط کرده و نگه داشته و شما اگر به وظیفه خودتان عمل کنید، حتی اگر از همه جهات در محاصره دشمن باشید، من شما را با امدادهای غیبی و نصرت آشکار و نهان حفظ کرده و نجات خواهم داد.(شعراء، آیات ۶۲ تا ۶۸)