اشتهای سیری ناپذیر دشمنان

samamosدشمنان اهل عدالت و هدایت، طیف گسترده ای را شامل می شوند. بر اساس آموزه های قرآنی، می توان در میان طیف وسیع و رنگارنگ دشمنان، از به ظاهر اهل ایمان تا منافقان، مشرکان و کافران را یافت. در این میان وضعیت گروه اول بسیار شگفت انگیزتر است. اینان دشمنان به ظاهر همراهی هستند که به جای همراهی با اهل ایمان، آب به آسیاب کافران می ریزند و تمام قد در خدمت ایشان هستند.

در حالی که قرآن، اهل کتاب این به ظاهر مومنان را دعوت به اتحاد در مهم ترین اصل یعنی توحید می خواهد و وحدت در توحید و توحید در کلمه را مطرح می سازد(آل عمران، آیه ۶۴) اما بیش تری اهل کتاب، در جرگه دشمنان و کافران علیه ایمان و توحید قرار می گیرند و در خدمت شیطان علیه اسلام و ایمان و توحید می جنگند.

تعلیل دشمنی اهل کتاب با اهل توحید

خداوند در تعلیل این حرکت مخالف با اصول ابتدایی عقل، به ریشه یابی پرداخته و در آیه ۱۰۹ سوره بقره می فرماید: وَدَّ کَثِیرٌ مِّنْ أَهْلِ الْکِتَابِ لَوْ یَرُدُّونَکُم مِّن بَعْدِ إِیمَانِکُمْ کُفَّاراً حَسَدًا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُواْ وَاصْفَحُواْ حَتَّى یَأْتِیَ اللّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ؛

بسیارى از اهل کتاب- پس از اینکه حق برایشان آشکار شد- از روى حسدى که در وجودشان بود، آرزو مى‏کردند که شما را، بعد از ایمانتان، کافر گردانند. پس عفو کنید و درگذرید، تا خدا فرمان خویش را بیاورد، که خدا بر هر کارى تواناست.

خداوند در تبیین علت این حرکت خلاف عقل به ریشه بسیاری از ظلم ها و طغیان ها اشاره می کند و می فرماید که ریشه این رفتار را می بایست در حسادت ایشان جست. ایشان همانند ابلیس خواهان آن هستند که تمام وحی و ایمان در اختیار آنان باشد و دیگران سهمی از آن نداشته باشند. از این روست که به دشمنی جبرئیل فرشته وحی می پردازند که وحی را در اختیار غیر ایشان گذاشته است.(بقره، آیه ۹۸)

خداوند در جایی دیگر می فرماید: : مَّا یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِکِینَ أَن یُنَزَّلَ عَلَیْکُم مِّنْ خَیْرٍ مِّن رَّبِّکُمْ وَاللّهُ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن یَشَاء وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ ؛ هیچ کدام از اهل کتاب که کافر شده‏اند، و مشرکان دوست نمى‏دارند خیرى از جانب پروردگارتان بر شما فرود آید، با آنکه خدا هر که را خواهد به رحمت خود اختصاص دهد، و خدا داراى فزون‏بخشى عظیم است.(بقره، آیه ۱۰۵)

در حقیقت این گروه از اهل کتاب، همانند مشرکان دوست ندارند خیر به کسی جز ایشان برسد. این چیزی جز حسادت ورزی نیست.

از این رو، دوست می دارند که اهل ایمان از غیر اهل کتاب،‌ کافر شوند و راه شیطان را در پیش گیرند و از جاده هدایت بیرون روند. خداوند درباره این رفتارشان می فرماید: وَدَّت طَّآئِفَهٌ مِّنْ أَهْلِ الْکِتَابِ لَوْ یُضِلُّونَکُمْ وَمَا یُضِلُّونَ إِلاَّ أَنفُسَهُمْ وَمَا یَشْعُرُونَ ؛ گروهى از اهل کتاب آرزو مى‏کنند کاش شما را گمراه مى‏کردند، در صورتى که جز خودشان کسى‏ را گمراه نمى‏کنند و نمى‏فهمند.( آل عمران، آیه ۶۹)

بنابراین، عامل بسیاری از دشمنی ها و رفتارهای خلاف عقل و اصول اعتقادی اهل کتاب را می بایست در حسادت ایشان جست. از این روست که آرزو دارند تا دیگران گمراه شوند و حتی برای گمراهی مومنان با شیطان پرستان و اولیای ابلیس و شیطان هم پیمان می شوند و گروه های ترویجی شیطان پرستی راه می اندازند تا اهل ایمان گمراه شوند. فرقه سازی از سوی یهود و نصارا در جوامع اسلامی به سبب همین حسادت و بغض و کینه انجام می گیرد.

شیوه های دشمنی اهل کتاب

اینان برای رسیدن به این هدف شوم خویش، از همه راه های استفاده می کنند. بحث و مجادله(آل عمران،‌آیه ۶۵) ، فضاسازی دروغین علیه اهل ایمان و التباس حق و باطل برای کتمان حق و حقیقت(آل عمران، آیه ۷۱) ، اعلان کفر نسبت به حقایق مسلم توحیدی و ایمانی با علم به آن (آل عمران، آیه ۷۰)، بازگرفتن اصول اخلاقی و اعتقادی چون عدم پای بندی به عقود و عهود و خیانت در امانت و مانند آن(آل عمران ،‌آیه ۷۵)، بازگرفتن اعتقادات مردم و رفتارهای توهین و تمسخر آمیزی چون اعلان ایمان و توبه از آن(آل عمران، آیه ۷۲)، بستن راه ایمان بر مردمان و فراهم آوری زمینه های گمراهی دیگر مردم(آل عمران، آیه ۹۹)، درخواست های بی جا و غیر قابل قبول و غیر عقلانی برای تردید افکنی در دل ها(نساء، آیه ۱۵۳)، مخالفت با آموزه های تورات و انجیل در مسیر همدلی با کافران و مشرکان(مائده، آیه ۶۸)، همراهی با منافقان و دشمنان داخلی برای نابودی اهل ایمان(حشر، آیه ۱۱) و مانند آن از جمله شیوه ها و روش هایی است که آنان به کار می گیرند تا این گونه اهل ایمان را به سوی کفر بازگردانند و اجازه ندهند دیگران در مسیر هدایت گام بردارند؛ زیرا آن چه برای اهل کتاب مهم است این که همگان مسیحی یا یهودی باشند و نامی دیگر در میان نباشد.

از این روست که هر که راه ایمان را در غیر تورات و انجیل جست و جو کرد و ایمان را در قرآن و اسلام یافت، به سوی کفر بازگردانند. اینان هر چند یک دیگر را به گمراهی و بطلان متهم می سازند(بقره، ایه ۱۱۳) اما هر دو در یک جبهه متحد علیه اسلام قیام کرده و در کنار کافران، مشرکان و منافقان می کوشند تا ریشه اسلام و قرآن را بخشکانند.

خداوند در آیه ۵۹ سوره مائده بیان می کند که ایشان در صدد انتقام گیری از مومنان به سبب ایمان به غیر تورات و انجیل هستند. ادعای ایشان این است که هدایت و رستگاری تنها در تورات و انجیل است و هر کسی هدایت و رستگاری را در غیر آن بجوید باید نابود شود: قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَیْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَکْثَرَکُمْ فَاسِقُونَ ؛ بگو: «اى اهل کتاب، آیا جز این بر ما عیب مى‏گیرید که ما به خدا و به آنچه به سوى ما نازل شده، و به آنچه پیش از این فرود آمده است ایمان آورده‏ایم، و اینکه بیشتر شما فاسق و از حق بیرون رفته اید؟

اینان با آن که خود در انتظار پیامبری حضرت محمد(ص) بودند و حتی به کافران و مشرکان می گفتند با آمدن آن حضرت(ص) ما بر شما غلبه کرده و چیره می شویم، ولی وقتی آن حضرت(ص) با قرآن و اسلام آمد، آنان با آن که به حقانیت آن حضرت علم و دانش و بینه داشتند،‌ علیه او با کافران و مشرکان و منافقان متحد شوند و در صف ابلیس و شیاطین در آمدند:: لَمْ یَکُنِ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ مُنفَکِّینَ حَتَّى تَأْتِیَهُمُ الْبَیِّنَهُ ؛ کافرانِ اهل کتاب و مشرکان، دست‏بردار نبودند تا دلیلى آشکار بر ایشان آید.(بینه ، آیه ۱)

در حقیقت قرآن می گوید: کسانى از اهل کتاب که کفر ورزیدند پیش از این با مشرکان از در نزاع و ستیزه با یکدیگر در آمدند که پیامبر مکّى عربى صاحب کتاب آسمانى می آید و ما بر شما به وسیله ایشان چیره می شویم. اهل کتاب مدعى آمدن او و مشرکان منکر آن بودند؛ ولی وقتی آن حضرت (ص) آمد و با دلیل روشنى بر آنها ثابت کرد که همان حضرت است. این دسته از اهل کتاب با مشرکان هم پیمان شده و علیه آن حضرت ائتلاف کردند.

هر گونه عقب نشینی ممنوع

از آن جایی که این دسته از اهل کتاب جز به کفر یا ورود به ملت خودشان یعنی یهودی و مسیحی شدن، رضایت نمی دهند، خداوند به پیامبر(ص) و اهل ایمان هشدار می دهد که نمی بایست گامی از حق و ایمان عقب نشینی کنند و در این میدان کوتاه آیند.

مومنان آگاه باشند که ایشان با همه کارهایی که انجام می دهند هیچ گاه توفیقی نخواهند یافت (حدید، ایه ۲۹) و خداوند کاری می کند تا ترس و رعب از اهل ایمان در میان اهل کتاب افتد(احزاب، آیه ۲۶) و ایشان با دست های خودشان گور خودشان را بکنند و خانه های خویش را خراب و اقتصاد خود را از میان ببرند و ریشه آسایش و آرامش خود را بخشکانند.(حشر، ایه ۱) و در نهایت با مشرکان در آتش دوزخ بسوزند.(بینه، آیه ۶)

قرآن به مومنان این هشدار را می دهد که بسیاری از اهل کتاب،‌ اهل فسق هستند و این گونه نیست که اهل توحید و ایمان باشند و به عبادت بپردازند و خداپرستی کنند.(آل عمران، آیات ۱۱۰ و ۷۵ ؛ نساء، آیات ۱۷۱ و ۱۵۹)

این دشمنان حسود و لجوج که اکثریت اهل کتاب را تشکیل می دهند از اهل ایمان می خواهند که یهودی و مسیحی شوند وگرنه فشارها و اذیت و آزارهایشان ادامه می یابد و با کافران و مشرکان و منافقان یعنی شیاطین و اولیای آنان همدستان می شوند تا ریشه توحید واسلام و ایمان را بخشکانند. اینان هرگز به کم تر از همراهی در ملت ایشان راضی و خشنود نمی شوند و این گونه نیست که اگر مومنان در برخی از امور کوتاه بیایند، آنان دست بردارند. خداوند به صراحت هدف غایی ونهایی ایشان را این گونه ترسیم می کند: وَلَن تَرْضَى عَنکَ الْیَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعدَ الَّذِی جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَکَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِیٍّ وَلاَ نَصِیرٍ؛ و هرگز یهودیان و ترسایان از تو راضى نمى‏شوند، مگر آنکه از کیش آنان پیروى کنى. بگو: «در حقیقت، تنها هدایتِ خداست که هدایت واقعى‏ است.» و چنانچه پس از آن علمى که تو را حاصل شد، باز از هوسهاى آنان پیروى کنى، در برابر خدا سرور و یاورى نخواهى داشت.(بقره، ایه ۱۲۰)

در بیان شان نزول این آیه آمده است: یهود مدینه و نصاراى نجران انتظار داشتند که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) همواره در قبله با آنها موافقت کند، هنگامى که خداوند قبله مسلمانان را از بیت المقدس به سوى کعبه گردانید، آنها از پیامبر (صلی الله علیه و آله) مایوس شدند (و شاید در این میان بعضى از طوائف مسلمانان‏ ایراد مى‏کردند که نباید کارى کرد که باعث رنجش یهود و نصارى گردد)، بر این اساس آیه فوق نازل شد و به پیامبر اعلام کرد که این گروه از یهود و نصارى نه با هماهنگى در قبله و نه با چیز دیگر از تو راضى نخواهند شد، جز اینکه آئین آنها را دربست بپذیرى. بعضى دیگر نقل کرده‏اند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) اصرار فراوان داشت که این دو گروه را راضى کند، شاید اسلام را پذیرا گردند، آیه فوق نازل شد و به پیامبر (صلی الله علیه و آله) اعلام کرد که این فکر را از سر بدر کن، چرا که آنها به هیچ قیمت راضى نخواهند شد جز آنکه از آئین آنها پیروی کنی.

به هر حال، دشمنان اسلام و قرآن به کم تر از دگرگونی در اعتقاد و باورها و عقب نشینی نسبت به همه اصول راضی نمی شود و اشتهای آنان با هر گام اشتباه مومنان افزایش می یابد. از این رو نمی بایست هرگز از اصول کم ترین عقب نشینی صورت گیرد. هر گام سستی به معنای نابودی همه هویت اسلامی و ایمانی است. جامعه اسلامی در جهان امروز نمی بایست کم ترین عقب نشینی نسبت به سیاست های دشمنان سوگند خورده داشته باشد و هرگز باور نکند که ایشان به کم تر از نابودی ملت اسلام و ایران رضایت دهند.

با نگاهی به رفتارهای غرب مسیحی – یهودی و همراهی آنان با اهل کفر و شیطان پرستی و ترویج فرقه های ضد خدایی و توحیدی و حملات پیاپی به زیرساخت های فرهنگی، فکری، اقتصادی، و نظامی ایران اسلامی می توان به سادگی این هدف را ردگیری کرد و حقیقت برامده از قرآن را به عیان دید. باشد که هوشیار و بیدار باشیم و در دام فریب و نیرنگ دشمن نیافتیم.