آثار حلال و حرام‌خوری

samamosشاید هیچ ویژگی درمورد خوردن و آشامیدن به درجه اعتباری و ارزشی حلال‌خوری نرسد؛ زیرا حلال‌خوری در برگیرنده عناوین دیگری چون پاک و طیب‌خوری و مانند آنها است. نویسنده در این مطلب با مراجعه به آموزه‌های اسلام به بیان آثار حلال‌خوری و نیز حرام‌خوری در زندگی دنیوی و اخروی پرداخته است.


حلیت طیبات و حرمت خبیثات
انسان موجودی است که به خوردن و آشامیدن نیاز دارد. اما درعین حال موجودی پاک و طیب است و فطرت و طبیعتش اجازه نمی‌دهد تا هر چیزی را بخورد و بیاشامد. از این‌رو همواره دنبال خوراکی و نوشیدنی پاک و طیب است و از پلید و ناپاک اجتناب می‌کند، به طوری که وقتی خوراکی و نوشیدنی‌اش خبیث و پلید و ناپاک باشد واکنش منفی نشان می‌دهد و اگر بالا نیاورد دچار بیماری و مسمومیت می‌شود.
خداوند در آیاتی از قرآن، گاه به طور کلی و عمومی و گاه به شکل تبیین مصادیق و جزئیات به خوردن و نوشیدن طیبات توجه می‌دهد (بقره، آیات ۵۷ و ۲۶۷؛ مائده، آیات ۴ و ۵؛ اعراف، آیه ۱۶۰؛ نحل، آیه ۷۲؛ اسراء، آیه ۷۰؛ طه، آیه۸۱؛ مومنون، آیه۵۱) و مثلاً می‌فرماید: یا أیها الذین آمنوا کلوا من طیبات ما رزقناکم و اشکرو